Günlük Kendime Not

Kilolarıyla Aşırı Mutlu Olan Var mı Aramızda?

Hayatım boyunca sıkıntısını en çok duyduğum şeylerin başında fazla kilolar geliyor. Sürekli kilo alıp veriyorum. Tam iki kere 20 kilo verip geri aldım ve gerçekten bundan çok sıkıldım. Bunu sakın günümüzdeki o saçma sapan güzellik algısı ile karıştırmayın. Hiç öyle bir derdim yok, beğenmeyen küçük oğluna almasın =) Benim derdim sağlığım.

Ne zaman duygusal bir çıkmaza girsem, ne zaman üzülsem, ne zaman kendime/geleceğime/hayatıma olan güvenimi kaybetsem işte o zaman kiloyla ilgili bir sorun baş gösteriyor vücudumda. Belim ağrıyor, dizlerim ağrıyor, iskelet sistemim çığlık atmaya başlıyor. Hantallaşıyorum, tembelleşiyorum, rahat nefea alıp veremiyorum, sabahları uyanamıyorum. Böyle böyle bir çok sorunum oluyor.

Kilo alma sorunumun kökenine inmeye çalışıp bunun üzerine düşündüğümde, bu muhabbete önce akrabalarımın sonra da arkadaş çevremin saçma davranışlarının neden olduğunu gördüm. Liseye hatta üniversiteye kadar olan fotoğraflarıma şimdi baktığımda, incecik ama sağlıklı bir kız görüyorum. Ama o dönem, kendimi çok şişman sanıyordum. Aynaya baktığımda, şimdi gördüğüm kızı değil de obez birini görüyordum. Üniversite ile birlikte kilo almaya başladım. Her başarısızlığımda, her aşk çıkmazımda, yaşadığım her dramamda üstüne 5 kilo koyarak devam ediyordum.

Sonra işe başladım. Yine o kadar sağlıksız değildim, e daha gençtim de tabii. Bu kez karşıma çıkan ayarsız ve çılgın iş arkadaşlarımla beraber sadece iş saatlerinde, çalışırken 6 öğün yemeye başladık. Öyle böyle öğünler değil ama. Ara öğünümüz bile, yakın bir büfeden sipariş ettiğimiz ballı çikolatalı kaymaklı ekmekti mesela. Şimdi düşündükçe yoruluyorum. Çenem de mi yorulmamış acaba onu yemeye çalışırken. Hepimizin böyle dönemleri oluyor sanırım. Hepimizin bir şeye bağımlı olduğu ya da duygusal durumunu farketmeden üstelediği olaylar başına geliyor. Benim ki de bu oldu. İbre belli bir noktaya gelince uyanıyorum, beslenmemi düzenliyorum bir şekilde spora başlıyorum. İbre istediğim noktaya yaklaşınca, oraya vurmadan rahatlıyorum ve yine duygusal sorunlar yaşadığımda kilo alıyorum.

Şimdi ibre 3. kez bendeki belli noktaya geldi. O da dizlerimin ve belimin ağrıması. O nedenle yine kendimi bir düzene sokman zorundayım. Ben yine bu kiloları veririm veririm de, geri almama işini nasıl başaracağım, duygusal krizleri nasıl atlayacağım onu bilmiyorum.

Yarın ben kendimce bir düzene girmeye çalışacağım. İtalya’dan geldiğimden beri 10 kilo almışım -ki geleli 6 ay dolmadı bile. Kilo vermek, düzene girmek isteyen ama yapamayan ya da yanına yandaş arayan varsa, gelin birlikte düzene girelim. Birbirimize destek oluruz hem. Biraz yediklerimize dikkat edeceğiz, biraz spor yapacağız. He bir de siz farkında değilmişsiniz gibi, sizi görür görmez kilo aldığınızı söyleyen “hii ne olmuş sana böyle!” “ayyy çok kilo almışsıııın” falan gibi yorum yapan öküzlerle mücadele kısmı var işin. Onu da her zamanki gibi onların mallığına vurup önümüze bakarak çözebiliriz! İnanıyorum, biz başaracağız! Yarın başlıyoruz, hadi bakalım ❤

fundaninharikalardiyari.wordpress.com – © 2019 – Tüm Hakları Saklıdır.

2 comments

  1. Bir an yaziyi kendim yazdim sandim o derece ayni seyleri yasamisiz ve dusunuyoruz. Ben varim cunku ben de diyeti Ocak ayinda biraktim ve Agustos’dayiz, dusun, yaklasik 15 kilo aldim. Olay ideal kilomuza inmekte aslinda. Ben diyeti biraktigimda kendimi mutlu ve saglikli hissettigim bir kilodaydim, ama ideal kiloma 6 kilo vardi. Diyetisyenim oyle aciklamisti, vucut ideal kilosuna indiginde yani yag, su ve kas degerleri ideal oranina ulastiginda bir daha zor kilo aliyor diye. Biz o dengeli haline ulasmadan biraktigimiz icin kilonun geri donusu de kolay oluyor maalesef. Mesela annem ideal kilosuna indi ve aylardir kilo almadi. Alsa da donemsel olarak 3-5 kilo alip geri veriyor. Bir de dun yasadigim bir animi paylasmak isterim. Bir arkadasimla gorustuk, kirk yilda bir denk geldigim ve hal hatir boyutunda oldugum patavatsiz ablasi da vardi. Muhabbet arasinda alakasiz bir yerde ablasi “Ya bisey sorabilir miyim? Seni en son gordugumde cok zayiftin, sana ne olmus boyle? Ne yaptin da boyle oldun?” dedi sak diye uzulen, aciyan bir ses tonuyla. Arkadasim, esi ve ben hepimiz onun adina utandik ama bozuntuya vermeden cevapladim gectik. Cok sinir bozucu ya. Belki saglik sorunum var, belki de girtlayigla mutlu bir insanim. Sanane arkadas. Cok iyi biliyorum ki okul acilinca benzerini yapacak pek cok kisi daha var. Ama ben kendimi mutlu etmek icin belli bir kiloya gelmek istiyorum. Insanlarin salak tavirlarindan dolayi degil.

    Liked by 1 person

    1. Ah kuzum benim ya, hep aynı şeyler aslında. Yalnız senin 9 ay benim 6 ay hemen hemen kilo alma hızımız da aynı. O zaman hemen buna bir son veriyoruz ve dikkat etmeye başlıyoruz olur mu? Burası hatırlatıcımız olsun ve her gün yazışalım. Senin dediğin şu ideal kilo olayı doğru olabilir. Oraya inene kadar durmayalım, durmak istersek birbirimizi ittirelim bence.

      Like

Bir Yorum Bırakabilirsin

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: