Günlük Kendime Not İstanbul'da Yaşamak

Dostluk Turnusolü

Geçtiğimiz üç gün boyunca başımı kaldıramadığım bir yoğunluğa girdim, buraya yazamadım. Yoğunluk dediğim de kırık bacağımdaki ağrılarım, yorgunluktan uyuyakalmalarım (çünkü tuvalete kalkmak bile aşırı efor) hasta ziyaretine gelen tatlışlar ya da sırf ileride “ben gelmiştim” demek için gelen sinsiler ve gittiğim doktor kontrolümle falan geçti. Sanırım en yorucusu da hastaneye gidip gelmek zaten. Bir ay öncekinden çok farklı şu an için gündemim =)

Yalnız insan gerçekten böyle zamanlarda anlıyor, gerçekten kim arkadaşı, kim değil. Kim değer veriyor, kim vermiyor. O kadar net görülüyor ki böyle şeyler. Ben çetele tutan biri değilim ama şu dönemde bana eli değmiş kimseyi de unutmam.

Onlar hastayken ev – hastane demeden ziyaret ettiklerim, evlerinde kafa dağıtma partisi düzenlediklerim, sürekli arayıp sorduklarım, güya EN YAKIN ARKADAŞLARIM falan tıpkı gençliğim gibi YALAN OLDU =) Baya ortada yoklar. İnanılmaz. Gelemiyor olmalarını anlarım da aramıyorlar bile. İstanbul zaten zor bir şehir, mesai bitince insanlar rahatlıkla evlerine bile gidemiyorlar ki benim yanıma gelsinler. Zaten öyle bir beklenti yok. Ama insan bir mesaj bile atmaz mı yahu? Durumumu instagram’dan paylaştım bakalım ne olacak diye, gezdiğim fotoğraflara mal mal yorum yapanlar, gözlerinden çıkan ateşi bana dünyanın öbür ucunda hissettirenler gönderimi gördükleri halde bir geçmiş olsun bile yazmadılar. İyi oldu dediler herhalde ahahaha. Sanırım sorun herkesle çok yakın arkadaş olduğumu düşünüp, herkes için her şeyi yapmam. Çünkü görünen o ki günün sonunda çoğu arazi oluyor. Neyse.

Tüm en yakın arkadaşlarım böyle değil Allah’tan. Bir kere bize her yerden yetişebilen bir süper Bihter var! Bana dünyanın en güzeli en lezzetli brownie kutusunu yanında aşırı güzel ve lezzetli çaylar ile göndermiş, moral olsun diye. Sağolsun hepimize her zaman böyle ince davranıyor ❤ Sonra, canım kızkardeşim taa Almanyalardan düşünüp zaman geçireyim diye oturmuş araştırmış bana kitaplar yollamış ❤ Bir kaç günde bir arayıp durumumu soran arkadaşlarımın da -maksimum 3 kişi falan öyle çok sayı beklemeyin ahahaha- yeri ayrı tabii. Bir de beni iyi anlamda oldukça şaşırtanlar oldu. Onca mesaimin arkadaşlığımın geçtiği insanlar yerine çok az hukukumun olduğu insanlar en az bir kez de olsa arayıp hal hatır sordular. Ya da İtalya’daki arkadaşlarım arayıp sordular. İtalya’daki dil öğretmenim yazdı, ilgilendi ya inanabiliyor musunuz? Neyse bunları da çok yazmayayım ki nazar değmesin. Daha fotoğraf paylaşmak falan filan da yok. Herkes kötü enerjisini kendi götüne sokabilir mümkünse hepsi benden uzak olsunlar ahahaha.

Edit: Cidden kontrol ettim, bir Sedat ve eşi bir de Damla bir kaç günde bir durum kontrolü yapmışlar. Cidden 3 kişiymiş arkadaşlarım =))

fundaninharikalardiyari.wordpress.com – © 2019 – Tüm Hakları Saklıdır.

Bir Yorum Bırakabilirsin

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: