Günlük

Misafirlik

Başkasının evinde rahat etmek mi daha zor yoksa kendi evinde bir başkasını rahat ettirmeye çalışmak mı gerçekten bilmiyorum.

Bu tarz konularda düşüncem tamamen bir İtalyan atasözü ile aynı: “l’ospite è come il pesce, dopo tre giorni puzza”. Yani İtalyanlar diyor ki: Misafir, balık gibidir; 3 gün sonra kokar =) Ben de tam böyle düşünüyorum ve 2. günden sonra kendimi nerelere atsam bilemiyorum. Gittiğim yerde de böyleyim, biri geldiğinde de. Asla bir başka evde rahat edemiyorum, biri evime geldiğinde bu kez de onun varlığı ile rahat edemiyorum. Misafirlik de bir çeşit virüs bence =))

Ben kendi alanına fazla düşkün bir insanım. İki kişiyken bile çok kalabalık gelebiliyor bazen bana. Çünkü ben kendi alanım olsun, kendimle kalayım istiyorum. Hiçbir şey yapmasam bile kendi düşüncelerimle başbaşa olayım, sessiz kalıp telefonumla uğraşayım, saçma sapan bir şeyler yapıp yiyeyim. Sıkıldığımda kaçıp nefes alabileceğim bir alanım olsun istiyorum. O yüzden bir başkasının evindeyken, onun düzenine tabii olduğum için ruhum daralabiliyor. Ya da benim evimde biri varsa, gitse diye gözünün içine bakabiliyorum. Çünkü sürekli biriyle olmaya tahammülüm yok, hiç olmadı.

Eskiler geleni gideni ağırlarmış, hatta kültürümüzde “tanrı misafiri” diye bir deyim bile var. Tanrıdan da tüm misafirlerden de özür dilerim ama beni bi salın n’olur =D Peki ben bunu neden yazdım şimdi? Çünkü karantinaya ananemle yakalandım dostlar, acım çok büyük! =)

fundaninharikalardiyari.wordpress.com – © 2020 – Tüm Hakları Saklıdır.

2 comments

Bir Yorum Bırakabilirsin

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: