Günlük, Kendime Not

Bekir Abi ve Hayatın Anlamsızlığı Üzerine

Bir duygudan bir diğer duyguya sürüklenmemin 3 saniye sürdüğü şu günlerde, tam da bir daha akrabalar üzerine yazmayacağım derken bir vefat haberi aldık. Bir kaç gün önce, Bekir Abi'nin yani dedemin yeğeninin eşinin kalp krizi geçirdiğini yazmıştım. Gencecik adam, adında üç çocuk bırakarak göçtü gitti bu dünyadan. Oluşan komplikasyonları bilmiyorum, böyle durumlarda nedenini dinleyemiyorum, canım… Continue reading Bekir Abi ve Hayatın Anlamsızlığı Üzerine

Günlük, Kendime Not

“Kötü Desek İyisini mi Verecekler?”

Akraba draması temalı yazılara son! Evdeki dramaları daha fazla yazmayacağım. Çünkü hiçbir faydası yok. Çünkü babannem beni tüketti, gerçekten hiçbir şeye enerjim kalmadı. Çünkü bu dramaların bir sonu ya da bir çözümü yok. Çünkü olayları içimde taşımak sadece beni daha fazla sinirlendirmeye/üzmeye yarıyor. Çünkü ananeciğimin de dediği gibi "Kötü desek iyisini mi verecekler kızım?" Bu… Continue reading “Kötü Desek İyisini mi Verecekler?”

Günlük, Kendime Not

Akraba Terörü Diye Bir Şey Var!

Gerçekten bu kadar akraba çok fazla! Televizyondaki dizilerde görsem "Bu nasıl senaryo amk!" diyeceğim olaylar yaşamaya devam ediyorum. Dramada da, komedide de izleseniz, "bu senarist neresinden sallamış bunları" dersiniz eminim. Dedem sülalenin en büyüklerinden biri, dolayısıyla ziyaretçisi inanılmaz yoğun. Eh bir yandan bana müstahak, arkadaşlarım gelmedi diye üzülen sen misin? AL SANA MİLYORLARCA İNSAN! Yıllardır… Continue reading Akraba Terörü Diye Bir Şey Var!

Günlük, Kendime Not

Şimdi İyileşme Zamanı!

Sonunda dedeciğime kavuştuk! ❤ Tabii ki biraz yıpranmış, sarsılmış ama o neler neler görmüş, bunları da atlatacak inşallah. Daha bize anlatacağı, öğreteceği çok fazla şey var. Dün kendine geldiğinde, bir videosunu çekip aile grubuna göndermişler. Videoda "100 yaşına kadar yaşayacağım, hiçbiriniz merak etmeyin" diyor. Ne tatlı değil mi? O gerçek bir çınar ve böyle demesi… Continue reading Şimdi İyileşme Zamanı!

Günlük, İstanbul'da Yaşamak

Bayramlar ve Çocukluğum

Bayramları sever misiniz? Bayramları ben sever miyim? Bilmiyorum. Yazının sonuna doğru ne hissettiğimi anlayacağımı düşünüyorum. Çok küçükken sevmem lazımdı sanırım. Ailenin uzunca bir süre tek kız torunuydum. (Aslında teknikte pek de böyle değildi de pratikte böyleydi. Nedenini belki bir gün yazarım.) Dedemle birbirimize çok düşkündük. Kaç yaşına geldim, benim için yeri hala ayrıdır. Gerçekten her… Continue reading Bayramlar ve Çocukluğum