Günlük, İstanbul'da Yaşamak

Ve Pınpın Gidiyor…

"Nalet" olsun uzak mesafelere =( Günümüz dünyasında yaşamanın en zorlu parçası sanırım, hayatı olabildiğine bireysel olabildiğine yalnız yaşamak zorunda olmak. Hayat şartlarının seni sürüklediği yerde kalmak. Bu nedenle sevdiklerinden uzaklaşıp, yalnızlaşmaya başlamak. Bu düzenin kurbanlarından biri de benim kız kardeşim Pınar. Yaklaşık bir senedir Almanya'da yaşıyor. Çünkü burada çalıştığı "çok büyük ve önemli" şirket onu… Continue reading Ve Pınpın Gidiyor…

Günlük, Kendime Not, İstanbul'da Yaşamak

Oh! Oksijen mi O?

Bugün ilk kez dışarı çıktım. Dışarı çıktım derken öyle büyük beklentilere girmeyin sakın. Çok minik bir tur atıp döndüm. Annemin yardımıyla karşıya geçip parka kadar yürüdük. Sonra da eve döndük. Yürüdüğümüz yol çok çok azdı ama eve dönmemiz yarım saat ya da kırkbeş dakika falan sürdü sanırım =) Kaldırımlar ve merdivenler adeta bizi zorlamak için… Continue reading Oh! Oksijen mi O?

Günlük, Kendime Not, İstanbul'da Yaşamak

Avamlık

Son günlerde bu konu üzerine çok düşünüyorum. Dünkü yazımla da çok bağlantılı aslında. Hayatında hiçbir şey yapmamış, doğru düzgün eğitim almamış, kendini geliştirmemiş, annesinden/babasından/eşinden zengin, kendi kendine kazandığı hiçbir şeyi olmayan bir çok insanın garip vasıflarla çokça bilinir hale geldiğini görüyoruz. Ne üretiyorlar diye bakıyoruz, kocaman bir hiç! Ne veriyorlar insanlara diye bakıyoruz, KOCAMAN BİR… Continue reading Avamlık

Günlük, Kendime Not, İstanbul'da Yaşamak

Sosyal Medya Zehirlenmesi

Geçen hafta çok bunaldığım bir günün akşamında, elimdeki işleri yapmamak, yoğunluğumdan kaçmak için stalklamadık kimse bırakmamıştım. Az kalsın sosyal medya zehirlenmesinden ölüyordum. Eskiden işlerden kaçmak için durduk yere odamı temizlerdim, yemek yapardım, başıma başka bir iş çıkarırdım. Şimdi sosyal medyada bildiğiniz vakit öldürüyorum. Hayır başka zaman olsa, internet alışverişine falan sarardım.  Niyeyse bu kez kişilere… Continue reading Sosyal Medya Zehirlenmesi

Günlük, Kendime Not, İstanbul'da Yaşamak

Bazı Dostlarımız Var Ya Hani, Heh İşte Onlar İyi ki Var!

Şu fotoğrafta yanımda gördüğünüz kızcağız, yaklaşık 2003 yılından beri hayatımda. İlk tanıştığımızda o ortaokuldaydı, ben lisedeydim. O zamandan sonra da hiç bırakmadık birbirimizi. Elbette tartışmalarımız oldu, hatta bir kez aylarca küs kaldığımız bile oldu. Ama hepsi birbirimizin iyiliği içindi. En azından biz öyle düşünüyorduk. Birini çok sevdiğinizde onun hayatı için vereceği kararları bile ondan daha… Continue reading Bazı Dostlarımız Var Ya Hani, Heh İşte Onlar İyi ki Var!