Günlük, Kendime Not, İstanbul'da Yaşamak

TEZ ÇIKMAZI – Bölüm II

Çıkmaz haline gelmiş tezimin hikayesine devam edelim mi? Bence edelim. Aynı durumda olanlar varsa onlar da gelsinler hatta, dertleşelim. En son yeni tez hocamda kalmıştık. Oradan devam edeyim. Yeni tez danışmanımın, ilk yüksek lisans tez öğrencisiydim. Ah bu konu hakkında anlatmak istediğim neler var neler, ama yazmam, yazamam. Hep gazeteci olmak istemişimdir biliyor musunuz? Neredeyse… Continue reading TEZ ÇIKMAZI – Bölüm II

Günlük, Kendime Not

TEZ ÇIKMAZI – Bölüm I

Çok uzun zamandır buralarda yokum. Çünkü tüm zamanımı ve enerjimi tezimin bitmesine adadım. Türkiye'nin genelinde bu iş nasıldır ya da İstanbul'daki tüm üniversiteler böyle midir bilmiyorum ama gerçekten çok yoruldum. Bıktım. Tükendim. Üniversitenin önünden bile geçmek istemiyorum. Akademiye girmemin önüne geçmek isteseler ancak bu kadar başarılı olabilirlerdi. Üniversitede 7 sene çalışınca insandaki akademik kariyer hayalleri… Continue reading TEZ ÇIKMAZI – Bölüm I

Erasmus, Günlük, Kendime Not

Hep mi Gül Bahçesiydi?

Şimdi dönüp bakıyorum da neler gelmiş, neler geçmiş, neler sığmış 6 aya.. Sadece 6 ay diyip geçmeyin, insan o kadar kolay adapte oluyor ki her şeye. İlk 15 gün yaşadığım korkunun yerini rahatlık ve mutluluğa bırakışı, şehirdeki yeni hayatıma alışmamla birlikte gelen güzellikler daha dün gibi. Daha fazla zamanım olsaydı da daha fazla kalsaydım keşke.… Continue reading Hep mi Gül Bahçesiydi?

Erasmus, Günlük

Özlediğim Bir Köşe: Strangers’ Corner

İtalya'ya gittiğim ilk günlerde sudan çıkmış balığa dönmüş olsam da adapte olma sürem çok kısaydı. Daha ilk haftam bitmeden çok fazla insanla tanıştım. Üstelik üniversitenin bir radyosu olduğunu öğrendim ve o radyodaki birbirinden tatlı insanlarla kaynaştım. Onların isteği üzerine de radyoya bir program hazırladım. İngilizce formatlı bu programın adını "Strangers' Corner" koydum. Bütün yabancıları anlasın,… Continue reading Özlediğim Bir Köşe: Strangers’ Corner

Erasmus, Günlük

Macera Bitti!

Her gün yazma isteği buraya kadarmış =) Ne kadar geride kalmışım. İnanılmaz. Gerçekten her gün yazmak istedim ama eğlenmekten ya da çalışmaktan ya da başka aktivitelerden (!) yazı yazmaya fırsat kalmadı. Yazma isteğimi ikinci, üçüncü hatta sonuncu plana attım. Yarın yazarım, haftaya yazarım derken aylar geçti, bugünü buldu. Artık döndüm, 18 gün oldu. Bu macera… Continue reading Macera Bitti!