Erasmus, Geziler, Kendime Not

Gezilerim: 8. Bölüm

Kullandığım giriş fotoğrafına bakınca bir hüzünlendim. Bir an kendimi, saçlarımı, oradaki halimi çok beğendim, "yuh be ne kadar güzelmişim!" dedim. İstanbul'a adım atar atmaz o güzellik kaçtı gitti çünkü. Hele bir de şimdi görseniz, yüzümün her yerinden kaygı ve yorgunluk akıyor. Geçirdiğim her gün olumsuz bir duygu daha yükleniyorum. Deprem mi oldu? Kaygı. Hastaneye mi… Continue reading Gezilerim: 8. Bölüm

Erasmus, Kendime Not

İtalyanlar’ın Mezuniyet Adetleri

Perugia seferindeyken -artık sefer diye bahsediyorum- inanılmaz güzel İtalyan ritüelleriyle karşılaştım. Her birine ayrı ayrı hayran kaldım. Bu insanlar gerçekten yaşamayı seviyorlar, eğlenmeyi biliyorlar. YAŞAMAYI VE EĞLENMEYİ SEÇİYORLAR. Ellerini sürdükleri her şey mutluluk saçıyor. Bu geleneklerden birini görüp de gülümsememeniz, içinizin ısınmaması mümkün değil. Hiçbirini unutmak istemiyorum o yüzden aklıma geldikçe burayı yine anılar ile… Continue reading İtalyanlar’ın Mezuniyet Adetleri

Erasmus, Günlük, Geziler, Kendime Not

Gezilerim: 1. Bölüm

İtalya'yı ne kadar sevdiğimi artık anlatmama gerek yok sanırım. Tarihi dokusu, yemekleri, insanları, neşesi, peynirleri, şarapları, tatlıları, derken sevilmeyecek hiçbir yanı yok gözümde. Gittiğimde elimden geldiğince İtalya içinde de gezmek istedim ama şartlar pek el vermedi. Aşırı soğuk olması da cabasıydı. O nedenle bütün planlarımı bir sonraki İtalya seferime, mümkünse yaz aylarına, devredip döndüm. Tabii… Continue reading Gezilerim: 1. Bölüm

Erasmus, Günlük, Kendime Not

Hep mi Gül Bahçesiydi?

Şimdi dönüp bakıyorum da neler gelmiş, neler geçmiş, nler sığmış 6 aya.. Sadece 6 ay diyip geçmeyin, insan o kadar kolay adapte oluyor ki her şeye. İlk 15 gün yaşadığım korkunun yerini rahatlık ve mutluluğa bırakışı, şehirdeki yeni hayatıma alışmamla birlikte gelen güzellikler daha dün gibi. Daha fazla zamanım olsaydı da daha fazla kalsaydım keşke.… Continue reading Hep mi Gül Bahçesiydi?

Erasmus, Günlük

Macera Bitti!

Her gün yazma isteği buraya kadarmış =) Ne kadar geride kalmışım. İnanılmaz. Gerçekten her gün yazmak istedim ama eğlenmekten ya da çalışmaktan ya da başka aktivitelerden (!) yazı yazmaya fırsat kalmadı. Yazma isteğimi ikinci, üçüncü hatta sonuncu plana attım. Yarın yazarım, haftaya yazarım derken aylar geçti, bugünü buldu. Artık döndüm, 18 gün oldu. Bu macera… Continue reading Macera Bitti!