Erasmus, Günlük

Macera Başladı: 55. Gün

Katıldığım etkinliklerden bir diğeri de Perugia Social Film Festival – PerSo’ydu. Belki bir farklılık bir yenilik başka bir şey keşfederim diye gitmiştim. Bu anlamda bizden bir farkları yok esasında. Sadece katılım daha fazla, şaşırmayacağınız üzere.

Perugia’nın merkezinde 3 tane sinema salonu var bildiğim kadarıyla. Cinema Zenith, PostModernissimo ve Cinema Méliès en büyükleri. Film festivalinin gösterimleri bu üç sinemada yapıldı. Biletler ücretsizdi. Buradaki sinemaları görünce “movie-theatre” kelimesinin anlamını ilk kez anladım. Sinemaları çok güzel ve bana Emek’i hatırlattılar. Ah be!..

Yaklaşık 15 gün süren festivalde 5 ayrı ülkeden 5 film izledim. Aynı bizdeki sistem gibi bir İngilizce bir de kendi dillerinde altyazı vardı. Alışkanlık bu ya, hala İngilizce’yi takip ediyorum. Konuşurken de öyle. Başta İtalyanca başlayıp akabinde hemen İngilizce’ye dönüyorum. İngilizce bana kolay geliyor, İngilizce konuşurken kendimi daha güvende hissediyorum. İngilizce benim hayatımda İtalyanca’dan çok daha önce vardı. Belki de o yüzdendir ya da sadece hata yapmaktan korkuyorumdur bilemiyorum.

Tüm filmler ve festivale katılım ücretsizdi ve gerçekten 20 milyonluk İstanbul’daki bir festivalde göremeyeceğim kadar insan gördüm. -ki buranın nüfusu 160 bin civarında- Sanat dünyanın en güzel dili, paylaşabileceğin insanları bulunca daha da güzelleşiyor tabii ❤

fundaninharikalardiyari.wordpress.com – © 2018 – Tüm Hakları Saklıdır.