Erasmus, Günlük

Macera Başladı: 5. Gün

Yurtdışında bir yere gittiğinizde en önemli sorunlardan biri de telefon hattı. Bir kere interneti olması gerek, belki biraz dakikası, belki sms’i vs vs. İtalya’ya geldiğimde her bulduğum öğrenciye en az on kez GSM operatörleri ile ilgili sorular sormuşumdur muhtemelen.

Mesela TRE diye bir operatör var, inanılmaz güzel tarifeleri var ama kendi vatandaşlarına. Yani henüz belli bir yerimiz yurdumuz, bir banka kartımız ya da herhangi bir şeyimiz olmadığı için TRE’yi es geçmek durumunda kaldık.

ILIAD diye başka bir GSM operatörü var. Ayda 7 Euro’ya 40 GB internet veriyor. Ama Perugia’da sadece bir satış alanı var, o da bulunduğum yere oldukça uzaklıkta bir süpermarketin otomatında. TRE bin tane belge isterken, Iliad’ın otomattan alınmasını çok anlamamış olsak da o kadar uzağa gitmek istemedik.

En çok bilinen ve en kaliteli olduğu söylenen TIM, Turkcell’den farksız. 30 GB açılış ücreti istiyor, ilk 3 ay 30 GB, sonraki 3 ay 10 GB internet veriyor ve bunlar için aylık 10 Euro daha istiyor. Ayrıca hattı en yakın 4 gün sonra açabileceğini söylüyor. Sessizce terkettik orayı.

Vodafone’dan bahsetmiyorum bile..

Sonunda seçimimizi Wind’den yana kullandık. Yine açılış için ücret istediler tabii. Kapıyı 30 Euro ile açtılar ama biz arkadaşlarımızdan 25 Euro olduğunu duymuştuk diyince satıcı geri adım attı. 25 Euro açılış bedeli sonrası, her ay 20 GB internet + 1000 dk İtalya içi konuşma aldık ve bunlar için aylık 9 Euro ödeyeceğiz. Benim hattı geç takmam sonucu ertesi gün açıldı ama Zeynep’in hattı 2 saat içinde açılmıştı. En azından günlerce beklemedik.

Şimdi bunları da telefonumdan laptopa bağladığım o internetten yazıyorum. Çünkü yurtta hala Wi-Fi yok (Offf). Her gün yarın hallolacak diyorlar. İtalyanlar için Avrupa’nın Türkleri dendiğinde pek inanmamıştım. Keşke inansaymışım.

fundaninharikalardiyari.wordpress.com – © 2018 – Tüm Hakları Saklıdır.